HET HINDOEÏSME is een oude geloofstraditie die tot ontwikkeling is gekomen op het Indiase subcontinent. Hierdoor zijn historische kenmerken van de Indiase samenleving nauw verweven met de structuren en gebruiken in het hindoeïsme. Kenmerkend is bijvoorbeeld het groot familiesysteem. Dit houdt in dat een grootvader, samen met zijn kinderen en klein-kinderen een groot huishouden vormt. Er wordt gezamenlijk gekookt, salarissen gaan in een ge-
zamenlijke pot en de religieuze rituelen worden eveneens binnen het familiecollectief uitgevoerd.
Een ander kenmerk van de hindoe traditie is de goeroe. Iemand die zich spiritueel wil ontwikkelen, zoekt een goeroe die hem als leerling wil aannemen. Vroeger ging de leerling bij de goeroe wonen en samen met de andere leerlingen vormt hij bij de goeroe een tijdelijke familie. Zowel in het wereldlijke als bij de monniken is de context van de familie dus belangrijk. Tegen deze achtergrond van het groot familiesysteem ontwikkelde zich een vorm van geestelijke begeleiding met de wijze oudere en de goeroe als begeleiders. Het derde type geestelijk begeleider is de religieus deskundige of geleerde in de traditie. Deze is echter meer gericht op overdracht van informatie en minder op de persoon. Traditioneel kennen hindoes dus drie vormen van geestelijke begeleiding: de wijze oudere, de goeroe en de religieus deskundige of geleerde.
Artikel
Bikram Lalbahadoersing
2015
https://theologischetijdschriften.nl/artikel/47479/tijdschrift-geestelijke-verzorging-lalbahadoersing-bikram-filosofisch-kader-hindoe-geestelijke-verzorging

Aandacht voor eten en tradities rondom eten als cultureel erfgoed is wereldwijd toegenomen. Deze impuls komt door het initiatief van Unesco, de VN-organisatie voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, om zowel het materieel als het immaterieel erfgoed van zijn lidstaten te registreren op een speciale Werelderfgoedlijst.
Hariëtte K. Mingoen
2016
tijdschrift voor Surinaamse taalkunde, letterkunde en geschiedenis. Jaargang 35